„J 6,35-40” OTO WIELKA TAJEMNICA WIARY (środa 17.04.13)

Eucharystia dłonie3„Jezus powiedział do ludu: Jam jest chleb życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie. Powiedziałem wam jednak: Widzieliście Mnie, a przecież nie wierzycie. Wszystko, co Mi daje Ojciec, do Mnie przyjdzie, a tego, który do Mnie przychodzi, precz nie odrzucę, ponieważ z nieba zstąpiłem nie po to, aby pełnić swoją wolę, ale wolę Tego, który Mnie posłał. Jest wolą Tego, który Mię posłał, abym ze wszystkiego, co Mi dał, niczego nie stracił, ale żebym to wskrzesił w dniu ostatecznym. To bowiem jest wolą Ojca mego, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w Niego, miał życie wieczne. A ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym”.

„To bowiem jest wolą Ojca mego, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w Niego, miał życie wieczne. A ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym”.

1. Każdy kto widzi Syna

2. Wierzy w Niego

3. Ma życie wieczne (z Bogiem)

Ad. 1 Widzimy go w Eucharystii,

Ad 2 Potrzeba wyznania wiary, że jest tam obecny.

Ad 3 Skutkiem kontemplacji Jezusa pod postacią chleba i wina jest życie wieczne.

Oto wielka tajemnica wiary

Ks Jerzy Gonta

Reklamy

„J 6,30-35” CHLEB ŻYCIA (wtorek 16.04.2013)

„W Kafarnaum lud powiedział do Jezusa: Jakiego dokonasz znaku, abyśmy go widzieli i Tobie uwierzyli? Cóż zdziałasz? Ojcowie nasi jedli mannę na pustyni, jak napisano: Dał dłonie eucharystia2im do jedzenia chleb z nieba. Rzekł do nich Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale dopiero Ojciec mój da wam prawdziwy chleb z nieba. Albowiem chlebem Bożym jest Ten, który z nieba zstępuje i życie daje światu. Rzekli więc do Niego: Panie, dawaj nam zawsze tego chleba! Odpowiedział im Jezus: Jam jest chleb życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie”.

„Chlebem Bożym jest Ten, który z nieba zstępuje i życie daje światu. (…)Jam jest chleb życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie”.

Dwa znaczenia tego tekstu dopełniając się prowadzą do pełnego zrozumienia przyjęcia Chrystusa.

1. Jezus Zapowiada siebie w chlebie, jako Eucharystia.

2. Chleb jest pokarmem powszednim codziennym koniecznym do życia podobnie jest i z nauką Chrystusa z Nim samym. Jezus Chce, aby on dla nas był powszedni jak chleb byśmy go potrzebowali Nim i dzięki Niemu żyli. Byli Chrystusa głodni nie raz na jakiś czas, ale codziennie, zawsze w ten sposób zaspakajając całe swoje ludzkie pragnienia: „Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie”.

Ks Jerzy Gonta

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑