„Mt 1,16.18-21.24a” MĄŻ BOŻY (środa 19.03.14)

św. Józef„Jakub był ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem. Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie. Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów . Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański”.

 ***

Od tej ewangelii, całkiem niedawno, zaczęło się dla mnie zrozumienie wielkości św. Józefa. Przyszedł czas zatrzymania się nad jednym zdaniem, które opuszczałem ponieważ po ludzku jak wiele zdań w ewangelii  wydawało się nielogiczne, ale…

„Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie”.

zatrzymując się nad nim, w końcu zadałem sobie i Duchowi Św. Pytanie.

Skoro Józef był człowiekiem sprawiedliwym, dlaczego chciał ją odesłać, przecież właśnie wtedy naraziłby ją na zniesławienie? Gdzie tu sprawiedliwość?

Duch św., a potem ojcowie kościoła przyszli z pomocą. Od wczesnych wieków chrześcijaństwa wierzono, że Maryja powiedziała Józefowi całą prawdę o zwiastowaniu. Wielu z nas pewnie by nie uwierzyło, gdyby ktoś bliski przyszedł z taką informacją, bo oceniamy innych, po sobie (nam samym zdarzają się kłamstwa, zdarza się, że i my jesteśmy okłamywani, dlatego przyjmujemy postawę nieufności).

Józef uwierzył Maryi, bo znał ją dobrze, wiedział jak bliski był jej Bóg a ona Jemu, właśnie dlatego Józef ją wybrał na żonę. Również podobny do Maryi był i Józef, dlatego ewangelia nazywa go sprawiedliwym.

Skoro Józef uwierzył słowom Maryi, to po ludzku nogi się pod nim ugięły, gdy uświadomił sobie wagę tego wydarzenia.

Kto ja, zwykły cieśla, robotnik, człowiek bez wykształcenia, ja mam być opiekunem syna Boga, mesjasza tysiące lat oczekiwanego? Czego mogę go nauczyć? Jestem przecież najmniejszym z zer na świecie. Nie będę stał na drodze planom Boga, pewnie lepszego bardziej odpowiedniego męża znajdzie dla Maryi.

Dlatego zamierzał odesłać Maryję nie chcąc jej zniesławić swoją osobą, swoją niegodnością.

Hmmm (…) (…) i wtedy przyszedł anioł „nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki”. Mogę sobie tylko wyobracać jego reakcję, myśli, uczucia. Wobec Boga z ust Józefa nie padają żadne pytania, wątpliwości. Okazuje swoją prawdziwą męskość, z której wypływa poczucie spełnienia obowiązku. Jak? Hmmm, pewnie każdy z nas zadałby to pytanie, ale on „uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański”. Zaufał Bogu, przecież skoro go wybrał, to inne sprawy poukłada.

Dlatego św. Józef choć niewiele o nim pisze ewangelia, jest naprawdę wielkim człowiekiem i gdy ktoś z młodych chłopaków szuka swojego miejsca w świecie, niech prosi pomocy św. Józefa, on jest wspaniałym nauczycielem, przecież uczył samego Boga 🙂

xJG

Reklamy

„Mt 23,1-12” STRAŻNIK CHRYSTUSOWY (wtorek 18.03.14)

jezus greg olsen

Jezus przemówił do tłumów i do swych uczniów tymi słowami: Na katedrze Mojżesza zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze. Czyńcie więc i zachowujcie wszystko, co wam polecą, lecz uczynków ich nie naśladujcie. Mówią bowiem, ale sami nie czynią. Wiążą ciężary wielkie i nie do uniesienia i kładą je ludziom na ramiona, lecz sami palcem ruszyć ich nie chcą. Wszystkie swe uczynki spełniają w tym celu, żeby się ludziom pokazać. Rozszerzają swoje filakterie i wydłużają frędzle u płaszczów. Lubią zaszczytne miejsca na ucztach i pierwsze krzesła w synagogach. Chcą, by ich pozdrawiano na rynkach i żeby ludzie nazywali ich Rabbi. Otóż wy nie pozwalajcie nazywać się Rabbi, albowiem jeden jest wasz Nauczyciel, a wy wszyscy braćmi jesteście. Nikogo też na ziemi nie nazywajcie waszym ojcem; jeden bowiem jest Ojciec wasz, Ten w niebie. Nie chciejcie również, żeby was nazywano mistrzami, bo jeden jest tylko wasz Mistrz, Chrystus. Największy z was niech będzie waszym sługą. Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony.

***

Katedra Mojżesza jest symbolem prawa Bożego i tradycji, na staży których w Starym Testamencie mieli stać przed wszystkimi, uczeni w Piśmie i Faryzeusze. Ich zadaniem było przekazywanie prawd o Bogu, słowem a przede wszystkim czynem. Jezus widzi ich serca, wie że to co miało rozpalić ich ducha, a przez nich ducha narodu wybranego, stało się skostniałą, sztuczną, zewnętrzną literą prawa.

Co znaczy  „zasiąść na katedrze Mojżesza” dzisiaj? To znaczy strzec i przekazywać autentycznie prawo Boże, które w pełni nam objawił (pokazał) Chrystus. Żyjąc Słowem Bożym, sakramentami i Nauką Kościoła Katolickiego, dać Chrystusowi możliwość prowadzenia mnie, abym mógł autentycznie prowadzić innych do Boga.

Ks. Jerzy Gonta Salezjanin

http://zachrystusem.pl/

„Łk 6,36-38” LEKCJA BOGA (poniedziałek 17.03.14)

Obrazek„Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny. Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni; odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone. Dawajcie, a będzie wam dane; miarę dobrą, natłoczoną, utrzęsioną i opływającą wsypią w zanadrza wasze. Odmierzą wam bowiem taką miarą, jaką wy mierzycie”.

***

„Dawajcie, a będzie wam dane (…) Odmierzą wam bowiem taką miarą, jaką wy mierzycie” To zachęta wyjścia poza potrzeby wyłącznie własne, swojej rodziny i przyjaciół. To zaproszenie do kolejnej lekcji poznawania Boga i otwarcia serca szerzej, poza własne potrzeby. To lekcja kochania osób postawionych przede mną, abym uczył się troski o nich jak o własną rodzinę.

Ks. Jerzy Gonta Salezjanin

http://zachrystusem.pl/

 

„Łk 12, 53-40” ZAPROSZENIE (wtorek 04.03.2014) Św. Kazimierza królewicza

Eucharystyczne Serce

„Niech będą przepasane biodra wasze i zapalone pochodnie! A wy [bądźcie] podobni do ludzi, oczekujących swego pana, kiedy z uczty weselnej powróci, aby mu zaraz otworzyć, gdy nadejdzie i zakołacze. Szczęśliwi owi słudzy, których pan zastanie czuwających, gdy nadejdzie. Zaprawdę, powiadam wam: Przepasze się i każe im zasiąść do stołu, a obchodząc będzie im usługiwał. Czy o drugiej, czy o trzeciej straży przyjdzie, szczęśliwi oni, gdy ich tak zastanie. A to rozumiejcie, że gdyby gospodarz wiedział, o której godzinie złodziej ma przyjść, nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Wy też bądźcie gotowi, gdyż o godzinie, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie”.

***

Jezus jest żywy i obecny na tej ziemi, najdoskonalej w Eucharystii. Bardzo pragnie bliskości ze mną, ponieważ jest i Bogiem i człowiekiem a jako człowiek tęskni za kontaktem z każdym człowiekiem, dlatego zostawił siebie w kawałku Chleba.

Spotkanie z Nim tu i teraz jest początkiem nieba, tu i teraz. Moje pragnienie bycia z Chrystusem, to moje zaproszenie, przyjdź jestem gotowy być z Tobą, poznawać Ciebie, rozmawiać z Tobą, dać Ci siebie. „Przepasane biodra, zapalone pochodnie” to zaproszenie: przyjdź, wejdź już nie mogę się doczekać spotkania z Tobą Jezu.

Jezus jak sam mówi, przychodzi przede wszystkim do tych, co potrzebują lekarza, czyli do mnie grzesznika. Mimo tego, że jestem niegodny, pogubiony w swoich grzechach, to On chce przyjść.

Właśnie dlatego, że taki jestem, Jezus chce być ze mną.

Ks Jerzy Gonta Salezjanin

Salezjański Portal Młodzieżowy: http://wp.me/p2IrjE-3sz

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑